رقصنده    با    باد

that innocent people are trusting and believe that everyone is kind. They are not stupid, but simply have a different perspective on the world.

آدمهای معصوم و بی گناه به همه اعتماد دارند و معتقدند همه مهربان هستند. آنها احمق نیستند، اما دیدگاه متفاوتی نسبت به دنیا دارند.

خلوت سجاده کوهستان

قنوت شاخه ها

نجوای ذکر برگها و نسیم

منی که مست خیال تو

در نماز عشقم

رضا۷/۱۳

به بدرقه ی خورشید رفتم

از لا به لای انگشتان جنگل

که روییده در

آغوش کوهستان

سکوت با من گفت

عشق را وداعی نیست

می رساند نگاهت را به رویا

رضا۷/13

غروب خورشید پاییزی

بوم آسمان را نقاشی میکند

تا در چشمها بنشاند زیبایی

شکفتن یک گل سرخ را

و بگوید

خورشید هم غروب میکند اما

رد گام های عشق

می رساند چشمانتان را

به رویای شیرین مهتاب

رضا۷/۱۳

مهمتر از اینکه در کجا زندگی میکنیم این است که چگونه زندگی میکنیم اگر جه که بی شک ،نهنگ در برکه نمی تواند زندگی کند و محل رشد او در دریا و اقیانوس هاست.

رضا۷/۱۳

تصمیم خود را نگیریم و بعد تحقیق کنیم و با دیگران مشورت کنیم ،مشورت و تحقیق کنیم و بعد تصمیم بگیریم

رضا۷/۱۳

زندگی همچون دریاست...و ما قایقی که در رقص با امواج ،کمالی که هستیم را نمایان میکنیم با اندیشه و تلاش و عمل....گاه می سپاریم دل را به امواج ،گاه لنگر انداخته و تنها ،نظاره گر دریایی هستیم که همواره در کشاکش با طوفان است و با بوسه های مهتاب ،به آغوش ساحل نزدیک و از آن فاصله می گیرد... و تمام این لنگر انداختن و مشاهده کردن و خود را سپردن به امواج برای آن است که روزی تصمیم میگیریم ،از ناگزیر به انتخاب و از روزمرگی به خلق طراوت و تازگی برسیم....این بلوغ ادمی،تولد او در خویشتن است...اسمان را در دریا و دریا را در آغوش گرفته و در توازن و تعادل و زیبایی لطیفی به اعماق دریا ،راهی پیدا میکنیم تا مروارید صدف دل خویش را هویدا کنیم...میخندیم و لبخند زنان از این هویدایی خویش ،به دریا و موج و اسمان و باد و....معنا میبخشیم...دریا ما را می خواند...یا ما دریا را به رقصی مستانه ،نمی دانم شاید صید و صیاد در عشقبازی به سرودن اهنگ زندگی هستند..کشتی بودن ما در این ساز موج و اهنگ دریا ،نمایان می شود و ما در لذت خود بودن ،در افق های دور انجا که خورشید و دریا به یکتایی می رسند ،بال گشوده و اسمان و دریا می شویم.

رضا۷/۱۳

گفتند تنها وقتی که روی به سوی خدا دارید در بندگی و کوچکی باشید و در عشق به عاشقی ....هر چه گشتم و هر جه گشتم و گشتم ..سویی نیافتم که روی به او نباشد .

رضا۷/12

عشق یک دایره است که معشوق مرکز ابن دایره است..بالا و پایین و بزرگ و کوچک نداره مهم در شعاع دلدادگی بودن است.و این است که کعبه در مرکز و پیرامون ان ،عشاق به رقص بندگی و سرودن نوای دلدادگی هستند.جهت چرخش برعکس عقربه های ساعت است ،که زمان عاشقی در بی زمان بودن و رهایی از محدودیت زمان است که در آغوش معشوق چه کسی می داند که عقربه ها چگونه در رقصند؟و از سویی دیگر ،در جهت عقربه ها فرو رفتن به اعماق زمین و هر چیزی است و بر عکس ان ،برون رفتن و عروج و رها گشتن از این فروافتادگی ....پس در عشق است که بی زمان رسیده و با دل است که در حلقه ی دلدادگی ،از سوی و جهت به بی جهتی و از تکرار به طراوت میرسبم و گام به گام از خود بدر میاییم و تنها پیله ی جسمی می ماند بر جای و معشوق و عاشق در عشقبازی

رضا۷/۱۲

موج ،حاصل نوازش نسیم و باد و اختلاف فشار هواست و موج ،عاملی که لایه های زیرین سطح دریا ،خود را به سطح رسانده و در درخشش نور افتاب ‌،تصویر گر آسمان میشوند.عشق همانا موجی است که با نوازش نسیم دلدادگی ،و اختلاف بین انچه که هستی و انچه که میخواهی باشی ،تولد یافته و لایه های پنهان و درون انسان را نمایان میکند تا زلال بودنش ،تصویر گر معشوقی باشد که مطلوب او و آسمان اوست.
رصا۷/۱۲