دیر زمانی است با طوفان می رقصم و خانه در باد گسترده لا به لای امواج خروشان،می نشینم به مراقبه ای عمیق از سطح تلاطم تا ژرفای سکون...تفکر به انتها می رسد ،مشاهده ،چشم می گشاید و تنها عبور تصاویری است که می گذرند و من..بادبانهای قایقم را میچرخانم در رقصی بی پایان
رضا۱۰/۲۳
پنجشنبه بیست و سوم دی ۱۴۰۰ | 23:11