رقصنده    با    باد

تو مثل هیچ کس نیستی
نه مثل بارانی که میزند پشت شیشه ی  پنحره ها و  خیال آدمی را هوایی می کند...نه مثل ابری که در آسمان ابی می رقصد با موسیقی باد و هزار شکل و نقاشی بی مفهوم را در ذهن ما ،مفهوم می بخشد..تو نه مثل جنگلی که دستان نوازشگر مه ای غلیظ گاه به گاه گم میکند درختانش را در رویای خیس عطر چوب و سبزه و خاک ..تو نه مثل شرابی که چتان مستم می سازد که تمام زندگی را در رفص باشم با ضربان ساز قلبی که بی وقفه تو را می خواند...و نه مثل پر گشودن پروانه ای که از نازکی پیله اش به زیبایی پرواز ..دل خوش کرده باشد .. تو مثل هیچ کس نیستی..نه اسمان نه دشت نه جنگل و کوه و دریا...تو مثل خودت هستی ....ابهامی که همه چیز رنگی از رخسار تو را گرفته تا زیبا شود
رضا۹/۳۰