آغوش کوهستان....سکوتی دلنشین که گاه به گاه، قدم زدن نسیم آرامی،آنرا می شکند..اسمانی که نزدیک می شود و دلی که در تنهایی با خود بودن،سرشار از عشق و لطافت می شود...کوهستان ...مرا با خیالت تنهای تنها می گدارد و چه تنهایی دلنشینی است ..من و خیالت
رضا۷/۲۵
یکشنبه بیست و پنجم مهر ۱۴۰۰ | 21:33
