روح از ناحیه امر است ،پس بشناس است و بیاندیش و ....و انچه که در طلب شناخته شدن است، در منقلب گشتن است، و آنرا قلب نامند.قلب اما گاه از روح فرمان گیرد و در جهت نامیرایی و حقیقت به ارتعاش عاشقی ،در نواختن ذکر مهر و تسبیح مهربانی است و گاه قلب به وسوسه های برده ی برده ی خویش بودن در خدمت نفسی که فی ذاته خیر است و در نابجای خود در شرارت .
رضا6/28
یکشنبه بیست و هشتم شهریور ۱۴۰۰ | 23:8
