رقصنده    با    باد

گوهر وجود ادمی است که به مقام و منصب او ،ارزش می بخشد ،گوهر وحودی که دریچه ای است به سوی بی نهایت و به هر نظر،نگاه جان شناس را به طراوت منظره ای بدیع ،دعوت میکند ...و این جایگاه والای آدمی است که معنا بخش جهان است و جهان به معنای او در طراوت و تازگی 
رصا ۵/۳۱