تفکر وقتی آغاز می شود که چیزی را درک و فهم نکنیم .یعنی وقتی چیزی را نمی پذیریم ،تفکر شروع به کار کردن می کند.حال انسانهایی که راحت تر همه چیز را پذیرفته و تلاشی برای فهم و یا تغییر رخدادها نمی کنند ،از تفکر گریزان و فراری هستند و عده ای که تلاش می کنند ،اتفاقات و رخدادها را بفهمند ،در چرخه ی تفکر و اندیشیدن به رقص می شوند.این پذیرش با تفکر ممکن است و بدون تفکر نیز ممکن است .انتخاب با ماست ..نکته این جاست که وقتی چیزی را پذیرفتیم از ذهن ما خارج می شود و در زمره مشغولیات ذهن ما قرار نمی گیرد .پس برای رهایی از ذهن کافی است بپذیریم چه با تفکر و دلیل چه با تقلید و بی تفکر.
رضا5/28
پنجشنبه بیست و هشتم مرداد ۱۴۰۰ | 14:34
