ما نمی توانیم جای فردی تصمیم کرفته ،عمل کرده و یا زندگی کنیم همچنانکه فردی نمی تواند، جای ما تصمیم گرفته ،عمل کرده و زندگی کند.همچنانکه خداوند می توانست تمام انسانها را مومن وخدا پرست و نیک کردار خلق کند که در آن صورت ،معنای انتخاب و مسئولیت و انسان از بین می رفت .و رسولان تنها مسئول ابلاغ وحی بودند و انکه که چه افرادی ایمان میاورند و یا نمیاورند با انان نیست.این طبیعی است، که هیچ انسانی به اندازه ی خود آن فرد دلسوز و مهربان با خودش نیست .اگر چه که با انجام عمل اشتباهی، به خودش ضربه می زند اما تصورش این است، که این عمل به نفع اوست و هنگامی که زیان بخش بودن انتخاب خطا را به او یاداوری کنیم باز خود او مسئول انتخاب و عواقب انتخاب خود است .پس دیگران را نمی توان مجبور به انجام عملی کرد حتی اگر یقین داشته باشیم در حال زیان زدن به خود است وبهتر است خود ما نیز دچار این لجاجت نشده و بر روی حقیقت بودن نظر و رفتار خود تاکید نکنیم بگونه ای که دیدگاه دیگران را حتی نگاه نکرده و بر نظر خود پافشاری کنیم .گاهی بد نیست گوشه چشمی داشته باشیم که نکند تصمیم ما خطاست و این زمینه ساز تعالی می تواند باشد البته در اعتدال و تاکید بر این مهم که باز ما انتخاب می کنیم نظر دیگران را اهمیت داده و بر روی ان فکر کنیم
رضا4/27