رقصنده    با    باد

غایت خدا شناسی و عبودیت و کمال در این است که در طلب و توفیق شناخت خویش باشیم .ادمی را راه به شناخت حقیقت و یکتایی احدیت نیست،انجه در ظرف شناخت ما گنجانده میتواند شود ،شناخت ما از خویشتنی است که جرعه شرابی از تاکستان نور و محبت است ،‌دست برداریم از تقلای بیهوده که خدا آن است ،که من میگویم و لاغیر‌‌.تنها و تنها خود باشیم و این خود بودن در سایه خود ،شناختن حاصل شود .و خود شناختن در تهی گشتن از اوهام و پندارها و حضور داشتنی بدوری از تقلید و تکرارها و عادات
رضا۱/۲۶