مهرورزی، به زبان ساده یعنی اینکه اندیشه ، گفتار یا عمل ما، به نحوی باشد،که فرد یا موجودی بیرون از ما ،بدان واسطه به کمال منحصر به فرد خود و یا همان موفقیت برسد .مهرورزی عملی برای منفعت شخصی ،و یا جلب توجه نیست حتی عملی متقابل و داد و ستدی نیز نیست .منظور از شخصی ،شخصیتی متغییر است، که هر لحظه ما بر اساس اگاهی خود ،ایجاد میکنیم و بالطبع با وجود حقیقی ما متمایز است و البته میتواند همراستا باشد.وقتی که اعمال بدون چشم داشت و بدون توقع و از روی دل و با هدف خیر انجام گیرد و به دنبال منفعتی برای خود نباشیم ،مهربان شده ایم .مهربانی بدین معنا نیست که ما تلاش کنیم دیگران آنی باشند که ما خوب میدانیم ،آنی باشند که ما میخواهیم بلکه تلاشی بدون شرط است که دیگران خودشان باشند با تمام تفاوتهایی که با ما دارند و در این مسیر خود بودن بدانند که میتوانند روی کمک شما در حد توانایی و اگاهی اتان حساب کنند.و یقین داشته باشند که شما برای انجام ان عمل طلب چیزی و یا توقعی ندارید.
رضا12/18
