رقصنده    با    باد

غرور ،نقابی است که برای پوشاتدن ضعفی بکار میرود که استفاده کننده در خود میبیند .مشاهده ی ضعف، از مقایسه ی خود با دیگران است و مقایسه کردن خود با دیگران به علت نشناختن گوهر وجود، و رسالت خاصی است، که بدان منظور افریده شده ایم .از سویی دیگر نشناختن گوهر وجود و ویژگیهای منحصر بفرد خود گاها باعث میشود، که ارزشی برای خود قائل نشویم .ارزشی که ما را مصون میکند ار اینکه، به قول حضرت مسیح (ع) گوهر خویش را نزد خوکان نگهداری نکنیم زیرا ارزش انرا نداسته و انرا لگد مال میکنند و این موضوع کاملا با غرور متفاوت است زیرا در اینجا ،وجود نورانی خود را با سیاهی و پلیدی الوده نمیکنیم، .پس ریشه ی غرور در جهل است، و همین جهل نیز میتواند باعث نشناختن ارزش خود و فرومایگی گردد.و بدون شک وقتی فردی ارزش خود را ندانسته و برای آن احترامی قائل نیست ،دیگران نیز با او چنان کنند و برای او ارزشی قائل نمیشوند.
رضا۱۰/۳۰