رقصنده    با    باد

ساقی بده آب آتش‏افروز    چون سوختیم تمامتر سوز (عراقى)
آب را به آنکسی دهند، که طلب آب نماید، و او را عطش چنان باشد، که در جستجوی حیات جان، که همانا پرسش و دانش و یافتن است ،سر از پای نشناسد.و آب نماد آن خرد و حکمتی که عطش یافتن را سیراب سازد.و آتش نماد گرما و نور .گرما همانا نشانگر حیات و زندگی است و نور نماد شناخت و فهم . پس آب و آتش را پیوستگی هاست .که با آتش عشق و نور اندیشیدن میتوان گرمای حیات اندیشه را در درون شعله ور ساخت تا نهانی به شناخت رسد و این دانش ،همانا زلالی آبی است آتشین ،که از درون به برون و با اعمال و کردار ،راهنمای سیراب نمودن عطش جویندگان است.آتش عشق است که در سوختن اغیار ،چشمه ی جان را به جوشاندن مینشاند تا آب زلال آتشین از درون به برون جاری گردد.
رضا10/28