نمی توان دروغ گفت تا راستی را مستقر کنیم ....یا باید مجرای خداوند باشیم و اعمال و رفتار ما در بیان حقیقت وجودی خودمان که همانا نفخه فی دمی است یا از دین و خداوند ،ابزاری بسازیم برای متافع جسمانی و لذات مادی..ما مخلوقات خداوند هستیم نه خالق خدایان دروغینی که زاییده ی تصورات ما برای منافع دنیوی است ،اصولا خدا پرست ،فردی است که تلاش میکند تا اول به ثمر دهی و کمالی که هست برسد ،دوم از این ثمردهی ،بدنبال متفعت رسانی به افرینش و دیگران باشد ..انکه دنبال متفعت طلبی است از دین و خدا و.....ابزاری ساخته در خدمت منافع خود و اصولا از خداپرستی به خود پرستی رسیده است و این بدتر از کفری است که منکر خداست .از راه نادرست نمی توان به هدفی درست رسید.
رضا۵/۱۸
پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۴۰۲ | 21:24