رقصنده    با    باد

عشق ،یعنی خود بودن ،آنی که هستیم را نمایان کردن ،مانند غنچه که شکفته می شود و زیبایی و عطر خود را ،هویدا می کند.برای این خود بودن دنبال توقع و انتظاری نباشیم ،ما خلق شده ایم تا آنی که هستیم را هویدا کنیم ،و چون آن خود حقیقی ما ،مخلوق یکتای بی همتایی است که خیر مطلق و دانایی محض است ،پس ،عشق ،یعنی خیری که هستیم را نمایان سازیم و خیر در مهرورزی و صلح و ارامش و عمل نیک است ،پس عشق یعنی نیکی کردن ،مهر ورزیدن تنها به این دلیل که من انتخاب کرده ام ،خودم باشم و زندگی تنها فرصتی برای خود بودن است.

رضا2/27