رقصنده    با    باد

صدای گام های باران می اید ،عصیان غنچه ها و برهنگی جوانه ها در بوسه های خیس ابر...آغوش پنجره ها ،رو به عطر گلهای وحشی روییده در دشت ،گشوده می شود .
اکنون ...اکنون ..تنها دارایی و سرمایه ی اصلی هر فردی ،بیشتر درک می شود .ما تنها در اکنون است، که می توانیم زندگی را خلق کنیم ،لذت ببریم ..برقصیم و خاطره سازی کنیم.در ذهن خود تجربه های یک سال را مرور می کنیم ‌.خطاهایی که منجر به آگاهی و نگاهی تازه شد تا بیشتر به خود رجوع کنیم و موفقیت ها و شادی هایی که کوک ساز زندگی ما را به نواختن عاشقانه ها ،کوک می کرد.قلب ما بارها منقلب شد ،مرکز توجه ما از ارتعاشی به ارتعاش دیگر تغییر یافت و این یعنی زنده ایم .مرکز توجه ما آدمها تغییر می کند ،حال و احساس و درک و نگاه ما ،همواره در تحول است ،شب در دل روز و روز در آغوش شب ،پلک می گشاید .ریشه ی درخت آفرینش اما همواره در نوشیدن جرعه های زلال نور آگاهی و مهر ،در خلق طراوت و بداعت است .این انتخاب ما آدمهاست که اکنون ما را شکل داده است و فردا نیر با انتخاب اکنون ما ،شکل می یابد.اندوه و شادی دو نگاه متفاوت از یک موضوع است .نگاه ماست که خاری میبیند که گل دارد ،یا گلی میبیند که خار نیز دارد .واقعیت کدام است ؟ نگاه تو .نگاهمان را بر روی نیکی گشوده کنیم ،اهنگ قلبمان را بر روی عشق ورزی ،فانوس اندیشیدن را در خانه ی دل افروخته نگه داریم تا جایی برای سیاهی و پلیدی نماند.درخت زندگی تان همواره شکوفا به شکوفه های خرد و موفقیت و عاشقانه های بی انتها .نو است هر لحظه و نو باد هر اندیشیدن و هر نگاهتان که خالق جهان شماست .که نو گشتن در اندیشه ی نو ریشه دارد .سال نو مبارک
رضا۱۲/۲۹