قفنوس ،پرنده ای افسانه ای است ، که وقتی به کمال خود می رسد ،بالهایش آتش گرفته و خاکستر می شود و در خاکسترش تخمی است که مجددا ققنوس از آن ، متولد شده و به رشد خود ادامه می دهد.اما هر افسانه ای ریشه در حقیقت دارد .طببعت ،رفتاری همچون ققنوس دارد..از شکفتن و رویش تا تهی شدن و برهنگی ،آدمها رونی چون ققنوس را در زندگی خود بارها تجربه می کنند ،آگاهی اکنون را سوراندن و در آگاهی جدید بال و پر گشودن .زندگی ،در سوختن داشته ها و روییدن و جوشیدن بر خاکستر آنهاست.
رضا۱۲/۲۷
شنبه بیست و هفتم اسفند ۱۴۰۱ | 22:57