ما با استفاده از اسامی و ظاهر زیبا شاید بدترین فاجعه ها را ایجاد می کنیم ،اسکندر خود را نماینده ی صلح و آشتی خوانده و به این نام ،انواع فجایع انسانی را رغم زد ،هیتلر ،نرون ،استالین و....انواع ظالمان و دیکتاتورهای جهان نحت نام های زیبا و به نام صلح و دوستی و مهربانی ،رفتارهایی وحشیانه تر از هر حیوانی را انجام می دهند ،خود ما به نام زرنگی و با هوش بودن ،در رانندگی ،در معامله ،در بازار ،در اداره ،حق دیگران را ضایع می کنیم .هیچ ظالمی معتقد نیست ،که در حال ظلم کردن است بلکه خود را منادی صلح و دلسوز و صالح فرض می کند و این یعنی ،بدتر از دروغ گفتن به دیگران ،دروغ گفتن به خود است ،که باعث می شود تصویری از خود در ذهن خود بسازیم که با انچه که واقعا هستیم زوایای بسیاری دارد.این بدان معناست که هر کدام از ما می تواند اسیر تفکر و توهمی باشد که از خود ساخته ایم .مهمتر از اینکه اشتباه دیگران را بدانیم و تلاش کنیم و کنکاش کنیم که دیگران چه خطاهایی کرده و چه اشتباهی انجام داده اند بهتر است به خود رجوع کنیم ،چقدر ما به اسمهای زیبا ،زشت ترین کارها را انجام داده ایم ؟ چقدر به خود دروغ گفته و تصویری از خود ساخته ایم که نیستیم؟
رضا12/19
