رقصنده    با    باد

معجزه ی عشق ،این نیست ،که تو را به فردی یا چیزی در خارج از خودت برساند .اعجاز عشق در این است ،که لایه به لایه ،گلبرگ به گلبرگ ،تو را از دهلیزهای تو در تو ،خارج میکند و چون چشمه شدی و اقیانوس درونت به بیرون ،سرازیر شد ،تا در مشاهده ی خودت ،به خویشتن ات می رسی و با خودت ،ملاقات می کنی .خودی که یکسره نور و بخشایش و مهربانی است .و برای این شکفتن،جوشیدن ..دلیلی باید ..که آن دلیل می تواند خود بودن باشد یا به هوای عطر حضوری ،ظهور یافتن

رضا۱۲/۱۴