رقصنده    با    باد

در بند حلقه ی گیسوی یار بودن از هر رهایی و ازادی ای ،رهاتر است .که در بند مطلوب و هدف بودن است که به هر نفس ات تقدس و به هر لحظه ات ،ارزش می بخشد .و این هدف و مطلوب است که تو را از بی هدفی و بی راهی به محدوده ای که انتخاب توست ،آورده و این محدوده به تو اعتبار و ارزش می بخشد .آدمی که در بند حلقه ی گیسویی نباشد ،انرژی و نیروهای او به پراکندگی و گسستگی رسیده و تلف می شود زیرا این تمرکز و همراستا سازی است که ناممکن را ممکن می سازد.

رضا۱۲/۹