ما ،ریشه در بی زمانی داریم ،در بی زمانی ،قرار داریم و تمام بی قراری های ما ،در زمان است .زمان ،فضایی است که برای نقش دادن به آگاهی ما ، در اختیار ما نهاده شده است .هر آنچه که در جهان مادی ،توسط ما خلق می شود ،ریشه هایش در آگاهی یا جهل خود ماست .بدون این جهان ،بد و خوب بودن افکار یا آگاهی ما قابل درک توسط خود ما نبود .این مشاهده ی عمل خود ماست ،که می تواند ما را ،به درست یا نادرست بودن آن آگاه کند .این جهان ناپایدار در واقع ،تصویر گر آگاهی و اندیشه ی خود ماست تا آنها را مشاهده ،شناخته و اصلاح کنیم .
رضا10/23
جمعه بیست و سوم دی ۱۴۰۱ | 20:32