رقصنده    با    باد

درون هر ظرف ،اصل موضوع است .خود ظرف ،تنها بواسطه ی آنچه که درون اوست ،ارزش و اعتبار یافته و گرانبها می شود . طبیعی است ،که ظرف ،باید بتواند هم نگهدار و حافظ مظروف ،و هم لایق و سزاوار حمل آن باشد و بی شک ،خود ظرف است ،که همواره همنشین و همراه مظروف و محتوای خود است .انسان ظرفی است که اصل دل ،محتوا یا معنا و اندیشه و عملی است که توسط او به انجام می رسد و از او به بیرون از او جاری است .اعمال و رفتار هر انسان بیانگر محتوای درونی اوست و ربطی به جهان بیرون از او ندارد .فردی که رفتار خود را با رفتار دیگران تنظیم می کند ،محتوا و خود را نشناخته و فردی تهی است .بدون تردید از کوزه همان طراود که در اوست و خود کوزه است که همواره همنشین محتوای درونی خود است ،رفتار و گفتار و اندیشه هر فردی ،محتوا ودرون و همنشین خود اوست .ایا ظرف موجودیت و دل ما ،لایق و سزاوار اندیشه و گفتار و رفتاری هست که از ما سر زده و به بیرون از ما جاری است ؟ ایا ما خانه ی دل خود را به نیکی اراسته ایم یا به تعفن پندار و گفتار و کردار تیره و سیاه ؟ انتخاب با ماست .
رضا10/22