غم منجر به سکون میشه
حزن منجر به تحرک
شادی اما ،در مسیر مطلوب زیستن است
نه غم می ماند
نه اندوه
نه شادی
حسرت اما ،کشتن فرصت هاست
حسرت زمانی را باید خورد
که میتوانیم زندگی کنیم و نمی کنیم
در اسارت تکرار و عادات و روز مرگی های بی پایان
و شتابان در طلب خورد و خوراک دویدن
نرسیدن
و در اندوه مسئولیت یک زندگی
فراموشی زیستن.
مرگ میاید ..بی اجازه
می برد انکه شاید عطر چادرش
هوای بهشت باشد .
ما میتوانیم بخندیم و نمی خندیم
مرگ خودش میاد
اما زندگی محصول خواست ماست
ما حق انتخاب چگونه زیستن داریم
مردن اما
ناگزیری است که یکباره می اید
زندگی را ...
یا مرگ را
حسرت را .....
انتخاب ما چیست؟
رضا8/20
جمعه بیستم آبان ۱۴۰۱ | 20:12
