من از خود دور گشته ام
مثل سایه ای در امتداد غروب
رودی که از چشمه ،در فاصله است
دانه ای در پیامبری باد
پلی بزن با چشمانت
تا خود را به خود برسانم
که در آغوش تو با خویشتن ام در سکوت
من در اعماق چشمانت مانده ام همچون یوسف در چاه
ریسمان گیسوانت کجاست...؟
رضا1/24
چهارشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۴۰۱ | 21:26
