رقصنده    با    باد

برخی از احساس و باورهاست، که در درون ما کاملا قابل حس و درک است ،برخی از رویاها و خواسته هاست که درون گنجینه ی دل انسان ،همچون گوهری درخشان قرار گرفته و ادمی می هراسد حتی آنها را به زبان آورده و یا در کلمه جا دهد ،فقط به این دلیل که در کلام گنجاندن آن معانی ،باعث بد جلوه دادن و نقصان آن معنا می شوند .مثل دوست داشتن که احساسی در تکرار یا رکود و توقف نیست ،بلکه درکی درونی است که همواره در حال رشد است و ادمی گاه ،در کلام و حروفی تنها و تنها شمه و جرعه ای از آنرا بازگو می کند.و سکوت چقدر زیباست وقتی دلیل سکوت ما ،رازی عظیم از مهری سترگ باشد که در قالب کلمات نمی گنجد.
رضا12/25